Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Σεμινάριο από το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος: Η Σημασία του Λαϊκού Παραμυθιού

Φίλοι και φίλες του παραμυθιού εν μέσω καλοκαιριού μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για ένα σεμινάριο για το Λαϊκό παραμύθι.
Από το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος ένα σεμινάριο δυναμικό με εξαιρετικά ονόματα creme de la creme του χώρου!!!
Εδώ αντιγράφω και παραθέτω το link για το σεμινάριο!
Το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, ως Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο και αναγνωρισμένο από το Υπουργείο παιδείας, έρευνας & Θρησκευμάτων του και ως Κέντρο Διά Βίου Εκπαίδευσης, διοργανώνει:
Σεμινάριο 200 ωρών εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, κατάρτισης και εξειδίκευσης σε θέματα προφορικής λαϊκής παράδοσης.
Σκοπός του προγράμματος
  • Να προσφέρει απαραίτητες γνώσεις για το ελληνικό λαϊκό παραμύθι και τη σχέση του με τα άλλα είδη της προφορικής μας παράδοσης καθώς και με τη μυθολογία.
  • Να διερευνήσει τις σχέσεις του ελληνικού λαϊκού παραμυθιού με τα παραμύθια του κόσμου, και να εισαγάγει την βασική έννοια της παγκοσμιότητας / οικουμενικότητας των παραμυθιών.
  • Να εισαγάγει τις διαφορετικές επιστημονικές προσεγγίσεις στη μελέτη και την κατανόηση των παραμυθιών, των θρύλων και των μύθων, όπως η λαογραφική, ανθρωπολογική, ψυχαναλυτική κ.α.
  • Να βοηθήσει στην επιλογή παραμυθιακού υλικού για χρήση σε διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης αλλά και σε διάφορα καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ:

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Ο πατέρας του σπιτιού. Παιχνίδια με το χρόνο

της Μαρίας Παπανικολάου

ε εντάξει πέρασε πάλι καιρός! Έτσι είναι ο καιρός περνάει και πίσω δε γυρνάει. Μαζί του παίρνει και τα παλιά και φέρνει καιρνούρια. Είναι ο χρόνος αδηφάγος καταναλωτής! Χωνεύει τα παλιά και τρώει τα νέα.

Το καλοκαίρι άρχισε δυναμικά με το Φεστιβάλ Παραμυθιών στο Κιάτο και τους παραμυθάδες επι πόδας για έναν καιρό που με το δυσάκι σου στον ώμο λες παραμύθια εδώ κι εκεί εύκολα και απλά έξω από τους τέσσερις τοίχους! Χαρά και ευλογία.

Ετοιμάζονται και άλλα φεστιβάλ και χίλιες δυο αφηγήσεις. Να εδώ θα δεις το πρόγραμμα της Τζιάς για φέτος ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΖΙΑ (πάτα εδώ)

Φαντάζομαι και πάλι ο κόσμος θα κατακλύσει το όμορφο νησί να δει τους παραμυθάδες! Τι καλά!

Φέτος είχαμε και μια απίστευτη έκπληξη από το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΟΥΑΛΙΑΣ (BEYOND THE BOARDER) (δες κι εδώ). Οι οργανωτές έκαναν Live streaming σε κάμποσες αφηγήσεις και πραγματικά ήταν ένα δώρο εξ ουρανού.
Είχα βάλει σκοπό να πάω φέτος αλλά με πρόλαβε η ανατροπή και δεν τα κατάφερα. Πόση χαρά που μπόρεσα να παρω "μυρωδιά" από αυτό το υπέροχο Φεστιβάλ.

Νέοι και παλιοί παραμυθάδες όπως παντού να
λένε  παραμύθια. Υπέροχα.

Με την ευκαιρία ρίξαμε και μια ματιά να δούμε τι κάνουν οι νέοι παραμυθάδες.

Λοιπόν κι εγώ ετοιμάζομαι. Ήρεμα και σιγά σιγά αλλά αυτή την προσμονή της συνάντησης που μου έλειψε τόσο το χειμώνα...

Είναι φορές που ενώ θες να πεις, να αφηγηθείς αισθάνεσαι να βουλιάζεις σε μια σιωπή τόσο βαριά, τόσο γεμάτη. Μια σιωπή που σε κάνει να κυλάς προς τα μέσα για να βρεις τη φωνή σου.

Ελπίζω να βρούμε πολλές πολλές φωνές και αυτό το καλοκαίρι. 
Διαβάζω τα ονόματα των αφηγητών στα φεστιβάλ και δεν γνωρίζω πολλούς βασικά δεν γνωρίζω παρά έναν δυο, όχι από τους παλιούς, από τους νέους εννοώ, και πόσο χαίρομαι που συνεχίζει τούτη η τέχνη να βρίσκει φαναράκια και φάρους για να λάμπει μέσα στα καλοκαιρινά σκοτάδια, όταν τα αστέρια ανεβαίνουν πιο ψηλά στον ουρανό για να αφήνουν τους παραμυθάδες να λάμπουν μέσα από τις ιστορίες τους. Από την άλλη αισθάνομαι και λίγο να γερνώ και αυτό είναι ΤΕΛΕΙΟ. 
Το αισθάνομαι με τόση ηρεμία να βαραίνουν χρόνια πιο πολλά και πιο πολλά. Να μην έχω πια τις ίδιες αγωνίες, να μην προσπαθώ να βρεθώ στο μέλλον αλλά να πιπιλίζω το παρόν
ώσπου να λιώσει.

Καλό καλοκαίρι παραμυθάδες ακούστε τον Daniel Morden να ψάχνει τον πατέρα του σπιτιού, σήμερα 17 Ιουνίου, ημέρα του πατέρα και να μην μπορεί να τον βρει καθώς ο χρόνος παρόντας και μέλλοντας έχει κρατήσει μέσα στο ίδιο σπίτι όοοοοολους τους πατεράδες του σπιτιού...

Υποκλίνομαι! Θα τα πούμε στις βρύσες, στα δάση και τα αλώνια, στις πλατείες και στα μονοπάτια,στα ξωκκλήσια και κάτω από τις ελιές

Μαρία και παραμυθού
17 Ιουνίου 2018






Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

(unboxing) ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΩΣ ΠΟΙΗΣΗ του Max Luthi (μτφ. Εμμανουέλα Κατρινάκη)

Καλησπέρα σας!!! Με βίντεο σήμερα...





Μόλις το διαβάσω θα σας γράψω!!!


Μαρία Παραμυθού
28/3/2018

Τα σέβη μου

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

Οταν η εκπαίδευση καταργεί τη δημιουργικότητα

Ο σερ Κεν Ρομπινσον
Αγαπημένοι φίλοι,

εξωγενείς αλλά σημαντικοί παράγοντες με κρατούν μακριά από τη συνεπή παρουσία μου εδώ στην Αχελώνα.

Παρόλα αυτά το μυαλό μου δε σταματά να λειτουργεί προς κατευθύνσεις άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενες με την αφήγηση, τη δημιουργικότητα και την εκπαιδεύση... Απλά καθημερινά πράγματα.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα βίντεο σχετικά με τη δημιουργικότητα και την εκπαίδευση από τον Σερ Κεν Ρομπινσον. Δεν χρειάζεται να πω πολλά...μπορείτε να καταλάβετε γιατί τα σχολεία μας έκλεισαν τις πόρτες στη δημιουργικότητα...και ας λένε οτι την έχουν...οχι δεν την έχουν.
Είχα παλιότερα ανεβάσει και ένα βίντεο με τον Ευγένιο Τριβιζά για το ίδιο θέμα...με κατατρέχει!!!


Ο Κεν Ρόμπινσον (Sir Ken Robinson), που γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 4 Μαρτίου 1950, είναι συγγραφέας και σύμβουλος σε θέματα εκπαίδευσης και καλλιτεχνικής παιδείας. Διετέλεσε διευθυντής του έργου Η Τέχνη στα σχολεία μεταξύ 1985 - 1989, καθηγητής Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο του Γουάργουϊκ (Warwick) και εχρίσθη ιππότης (παίρνοντας τον τίτλο του Sir) για τη συμβολή του στην εκπαίδευση.
Ο Κεν Ρόμπινσον έχει προτείνει ότι για να συμμετάσχουν και να επιτύχουν, η εκπαίδευση πρέπει να αναπτυχθεί σε τρία μέτωπα. Πρώτον, ότι θα πρέπει να προωθεί τη πολυμορφία προσφέροντας ένα ευρύ πρόγραμμα σπουδών και να ενθαρρύνει την εξατομικευμένη μαθησιακή διαδικασία. Ότι θα πρέπει να προωθεί την περιέργεια μέσω της δημιουργικής διδασκαλίας, η οποία εξαρτάται από την υψηλής ποιότητας κατάρτιση των εκπαιδευτικών. Τέλος, ότι θα πρέπει να επικεντρωθεί στην αφύπνιση της δημιουργικότητας μέσω εναλλακτικών διδακτικών διαδικασιών που έχουν λιγότερη έμφαση στην τυποποίηση των εξετάσεων, δίνοντας την ευθύνη για τον καθορισμό της πορείας της εκπαίδευσης σε επιμέρους σχολεία και εκπαιδευτικού.

Με αγάπη

Μαρία παραμυθού παπανικολάου
26/2/2018


Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Αφήγηση: Συμμετοχή σε Ελληνικά και Διεθνή Φεστιβάλ Αφήγησης

Αφηγητές και συνοδοιπόροι παραμυθάδες και μη,

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ το 2018

με αφορμή μια εξαιρετικά τιμητική πρόταση από χώρα του εξωτερικού να πάω σε ένα παγκόσμιο φεστιβάλ πριν από 4-5 χρόνια ξεκίνησα να ψάχνω και να αναζητήσω την παγκόσμια κατάσταση στα Φεστιβάλ Αφήγησης. Μια εξαιρετική διαδικασία που με έμαθε πολλά και που μου έδειξε πόσο δύσκολο (αλλά όχι ακατόρθωτο) είναι να ξεκουνηθείς από τη μικρή Ελλαδίτσα και να συμμετέχεις σε φεστιβάλ ανά την υφήλιο. 

Το ταξίδι του αγαπητού Δημήτρη Προύσαλη στον Καναδά στο Φεστιβάλ του Μόντρεαλ το 2017, αλλά και οι προσπάθειες συναδέλφων να ανοίξουν τα φτερά τους προς το εξωτερικό ήταν η αφορμή να θυμηθώ την πρόταση που τότε απέρριψα για πρακτικούς και προσωπικούς λόγους... αλλά και το υπέροχο όνειρο ενός ταξιδιού για όλους τους παραμυθάδες, που όχι μόνο θα σε φέρει σε επαφή με επαγγελματίες αφηγητές από όλο τον κόσμο αλλά θα έχεις τη δυνατότητα να γνωρίσεις ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και με την ίδια παγκόσμια αφηγηματική γλώσσα.

Πολύ μεγάλη περιφάνια για την Ελληνική Αφήγηση η συμμετοχή του Δημήτρη
Διεθνές Φεστιβάλ του Μοντρεαλ (Chirine El Ansary, Mike Burns, Tuup,
 Dan Yashinsky και  στη μέση Dimitris Prousalis)

Είναι βέβαια κάμποσοι παραμυθάδες που μας έχουν τιμήσει στο εξωτερικό και από τις παλιότερες γενιές και από τις νεότερες και είναι και κάποιοι που από την αρχή είχαν τη δυνατότητα να αφηγηθούν έξω, απλά αναφέρω το Δημήτρη σαν ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα.

Θεωρώ πως ο καθένας έχει το δικαίωμα να δοκιμάσει και να πετύχει τη συμμετοχή του σε αυτά τα φεστιβάλ. Και έτσι πρέπει αν κανείς το αισθάνεται και το θέλει. Όλα μπορούν να συμβούν και το όνειρο δεν είναι και τόσο μακρινό. Υπάρχουν πολλοί ιστότοποι που θα σας ενημερώσουν για τους όρους και τον τρόπο συμμετοχής σε κάθε φεστιβάλ. Αναζητήστε τους πολύ εύκολα.

Αν εντόπιζε κανείς κάποιο πρόβλημα, αυτό σίγουρα δεν είναι ούτε η θέληση (και ποιος δεν θα ήθελε να πάει), ούτε η γλώσσα (δόξα τω θεώ οι Έλληνες είναι πολύγλωσσοι άλλοι μιλούν παραπάνω από μια γλώσσες και αυτό ισχύει και για τους παραμυθάδες).

Προσωπική άποψη εκφέρω, αν εντόπιζα ένα πρόβλημα, θα εντόπιζα το κυριότερο στα περιορισμένα budget των φεστιβάλ και τα έξοδα από τη μακρινή Ελλάδα που ξεπερνούν το μέσο όρο των εξόδων που συνήθως καλύπτει ένα φεστιβάλ για ένα παραμυθά που προέρχεται από χώρες της κεντρικής και της Δυτικής Ευρώπης. Από την άλλη, έχω παρατηρήσει οτι αν μια διοργάνωση είναι να δώσει χρήματα για εισιτήρια κτλ σε ένα "εξωτικό" αφηγητή τότε μάλλον προτιμούν κάποιον που είναι μόνιμος κάτοικος σε κάποια από τις χώρες διεξαγωγής των φεστιβάλ ή κάποιον πραγματικά μακρινό καλεσμένο από τις χώρες της Ασίας, της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής ή της Αυστραλίας.

Επίσης, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός οτι είναι καλό να σε δουν επι τω έργω για να σε καλέσουν, πράγμα δύσκολο για τους Έλληνες, αφού συνήθως δεν συμμετέχουν (στο μεγάλο τους σύνολο) σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ. Μόνο κάποιοι τυχεροί μπορεί να κάνουν την πρόσκληση ξένου αφηγητή σε Ελληνικό φεστιβάλ με την πολύ λογική  προσμονή της ανταπόδοσης της φιλοξενίας.
Όλα όμως θέλουν το χρόνο τους...

Δείτε εδώ και ετοιμαστείτε μιας και είναι αρχή του χρόνου και όλοι ετοιμάζονται για τα φετινά event:

http://www.brandanew.co/10-storytelling-festivals-you-must-attend-in-2016/

Είμαι σίγουρη πως θα βρούμε τις άκρες μας και θα έχουμε μεγαλύτερη και ουσιαστική συμμετοχή στο μέλλον σε Διεθνή φεστιβάλ. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και μεθοδικός τρόπος δουλειάς και παρουσίασης της δουλειάς μας. Πάντως μπράβο σε όσους κάνουν την Ελληνική αφήγηση γνωστή στο εξωτερικό είναι μοναδικό.

Θεωρώ πως αν ο καθένας από μας κάνει την έρευνά του θα διαπιστώσει πως υπάρχει ένα παγκόσμιο καζάνι που βράζει στο χώρο της αφήγησης και θα ανακαλύψει και πολλά φεστιβάλ σε γειτονικές μας, βαλκανικές χώρες ...πράγμα απίστευτο αλλά αληθινό και πραγματικά σημαντικό. Από κει και πέρα, η όμορφη παρουσίαση της δουλειάς, τα social media, και η εξωστρέφεια μπορούν εύκολα να μας βγάλουν από το καβούκι μας.

Τα Ελληνικά Φεστιβάλ

Οσο για τα Ελληνικά φεστιβάλ, που ετοιμάζονται και φέτος, είναι δυστυχώς ή ευτυχώς θέμα γνωριμιών και καλών σχέσεων με τα κατά τόπους φεστιβάλ. Παλιά ήμουν σκεπτική με τις επιλογές που γίνονταν από και προς για το βγάλσιμο της υποχρέωσης ή γιατί είμαστε φίλοι, τώρα καθόλου δεν με πειράζει. ΚΑΛΥΤΕΡΑ να γίνονται και ζουν και να είναι ΖΩΝΤΑΝΑ και δυναμικά τα φεστιβάλ και ας καλούν όποιους θέλουν και για όποιο λόγο. Είναι σημαντικό να ΥΠΑΡΧΟΥΝ και να ανατροφοδοτούνται συνεχώς με παλιούς και νέους αφηγητές.
Πάντως ειλικρινά (και αυτό αφορά τους νέους) είναι πολύ πιθανό και μάλιστα σχετικά εύκολο να επιτύχει κανείς τη συμμετοχή του σε ένα από τα επόμενα Ελληνικά φεστιβάλ αρκεί να κάνει γνωστή την παρουσία τους στους διοργανωτές και να κλείσει μια καλή συμφωνία.


Νομίζω (και επαναλαμβάνω σαν γηραιά κυρία που επιμένει) πως αυτή τη στιγμή η ίδια η παρουσία των φεστιβάλ είναι που έχει σημασία και στα άλλα θα βρούμε το δρόμο μας.
Όσο για τα διεθνή αναζητήστε και ΤΟΛΜΗΣΤΕ ειδικά αν έχετε τη μικρή ή τη μεγάλη δυνατότητα να βάλετε και εσείς λίγο το χέρι στην τσέπη σας. Αξίζει τον κόπο!!!


Υποκλίνομαι και χαιρετώ μέχρι νεοτέρας

μαρία παπανικολάου
9/1/2018









Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Πριν αρχίσει η παράσταση...Συμβουλές πολλών χρήσεων για αφηγητές!!!

Αγαπημένοι φίλοι παραμυθάδες γειά σας και χαρά σας και αέρα στα πολύχρωμα πανιά σας.

Σκέφτηκα να γράψω δυο γραμμές για ένα θέμα πρακτικό για νέους κυρίως αφηγητές και για μεγαλύτερους βέβαια, αλλά το τριγυρίζω μέρες στο μυαλό μου μιας και σκέφτομαι μήπως είμαι πολύ της λεπτομέρειας και μήπως εγώ κατατρύχομαι από χιλιάδες ανασφάλειες και σκέψεις ενώ άλλοι αφηγητές είναι πιο χαλαροί... πριν από κάθε παράσταση...αλλά ας είναι. Το γράφω για όποιους ενδιαφέρει τελοσπάντων.

Μια παράσταση αφήγησης απαιτεί πολύ δουλειά πριν να βρεθείς στο μέρος που θα πεις τις ιστορίες σου και το ξέρουμε καλά όλοι μας: Να μιλήσεις, να εξηγήσεις, να δώσεις τιμή, να ξαναμιλήσεις, να βρεις ώρα, μέρος και τα λοιπά και τα λοιπά, μια διαδικασία που μπορεί να πάρει από 2 λεπτά ως και μέρες...
Αυτό είναι μια διαδικασία που δεν θα αλλάξει γιατί το ίδιο γίνεται σε κάθε περίπτωση οργάνωσης εκδηλώσεων. Βέβαια μετά από 14-15 χρόνια τέτοιων συζητήσεων ίσως έχω κι εκεί να πω δυο λόγια αλλά σε άλλο αρθράκι.

Λοιπόν στα δικά μας:

1. Πριν φύγεις από το σπίτι

Πριν φύγεις από το σπίτι καλό είναι να έχεις ετοιμαστεί κατάλληλα.
  • Να έχεις φορέσει άνετα ρούχα (να έχεις πάρει και μια ζακέτα για σιγουριά ή μια δεύτερη αλλαξιά, καλοκαίρι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι αναγκαίο μιας και ιδρώνουμε πιο εύκολα ή λερωνόμαστε. Ένα φουλάρι ή ένα σάλι είναι ωραία λύση γιατί μπορείς να το φορέσεις ή να το αφήσεις στην καρέκλα δίπλα σου να δίνει χρώμα. Οι άντρες αφηγητές μπορούν επίσης να έχουν κάποια στοιχεία (καπέλο, μαντιλάκι, κτλ) αλλά είναι προσωπικό για τον καθένα.
  • Πάρε νερό μαζί σου. Σίγουρα όλα μπορεί να συμβούν. Αν "πέσεις" σε φιλόξενους ανθρώπους θα σου έχουν και νεράκι και κερασματάκι και όλα, αν όχι έχε νερό μαζί σου. Ολα μπορεί να συμβούν. Αν θέλεις πάρε και ένα ελαφρύ σνακ. Λίγα κρακερς ή φρυγανιές. Δεν θέλεις να γουργουρίζει η κοιλιά σου στην παράσταση...
  • Αν έχεις στοιχεία σκηνογραφίας ή μουσικής, κεράκια, πανιά, καντηλέρια, μουσικά οργανάκια κτλ έλεγξε τα πριν φύγεις. Μπορεί να έχουν πάνω φύλλα, σκόνες και διάφορα άλλα που δεν θέλεις να τα δεις πριν από την παράσταση. Οπότε έλεγχος πριν να φύγεις. Βάλε τα σε μεγάλη τσάντα διπλωμένα σωστά. Τα οργανάκια με τάξη καθαρά και έτοιμα. Έλεγξε αν έχεις ρεσό ή σου έχουν τελειώσει και πάρε μαζί σου αναπτήρα.
  • ΠΑΡΕ ΤΑΙΝΙΑ ΔΙΠΛΗΣ ΟΨΗΣ μαζί σου θα σωθείς και θα μπορέσεις να βρεις ανέλπιστες λύσεις αν δεν έχεις που να κρεμάσεις τα πανιά σου ή τα στοιχεία που θέλεις.
  • Μην πιεις αλκοόλ ή καφέ πριν την παράσταση. Η αδρεναλίνη θα κάνει τη δουλειά της δεν θες "τονωτικά" που δεν ξέρεις πως θα λειτουργήσουν...εκτός αν το ελέγχεις.
  • Μην πιεις πολύ νερό...ε καταλαβαίνεις
  • Αν δεν θες να κάνεις ασκήσεις για το λαιμό, το χλιαρό τσάι μπορεί να κάνει καλή δουλειά γιατί θα ενυδατώσει και θα "ζεστάνει" τις φωνητικές σου χορδές.
  • Φύγε από το σπίτι νωρίς. Καλύτερα να περιμένεις παρά να αργήσεις. 

2. Ο χώρος

Έφτασες καλά! Ωραία. Τις περισσότερες φορές ο χώρος είναι ή ανοιχτός , πλατείες, αυλές σχολείων, εξοχές, ανοιχτά θεατράκια...ή τάξεις σχολείων και κλειστοί χώροι χωρίς πολλά πολλά. Ενας χώρος για σένα σε μια άκρη, καρέκλες ή χαλιά.

  • Η εμπειρία μου μου λέει πως είναι καλύτερα να διαμορφώσεις το χώρο μόνος σου. Αυτοί που φιλοξενούν μια αφήγηση σπάνια ξέρουν τις ανάγκες σου. Ομως η αφήγηση απαιτεί τη δημιουργία μιας παρέας, τη φιλοξενία της κοινότητας. Εσύ έχεις την τελετή στα χέρια σου. Μην αφήσεις να σε παρασύρουν οι δυσκολίες. Σήκωσε μανίκια και κάντο όπως εσύ θες. Ο Καναδός αφηγητής Dan Yasinsky λέει: "Η μεγαλύτερη αρετή του αφηγητή είναι να μεταφέρει έπιπλα σωστά και να ανοίγει την κουβέντα ανάμεσα σε άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους...α και να φτιάχνει καλό τσάι και να κερνάει τους μεγαλύτερους..." Εντάξει το τσάι για την Ελλάδα μπορεί να παραληφθεί...αν και ένα τσαγάκι πριν την παρασταση είναι τέλειο!!!
  • Κοίταξε τους προσανατολισμούς στο χώρο. Από που μπαίνει φως, κρύο ή ζέστη. Βρες τη σωστή γωνιά, εμπιστεύσου το ένστικτό σου και διαμόρφωσε το χώρο σου. Εσύ θα αφηγηθείς εσύ θα απλώσεις την ενέργειά σου στο χώρο. Πρέπει να αισθανθείς καλά πριν την αφήγηση.
  • Εκεί που δεν μπορείς να κάνεις πολλά, μην κάνεις. Προτίμησε την απλότητα του χώρου, αλλά σιγουρέψου οτι το κοινό θα κάθεται άνετα. Κανείς δεν μπορεί να παρακολουθήσει αν κάθεται άβολα...τουλάχιστον όχι για πολύ.
  • Να έχεις μια ταινία ΔΙΠΛΗΣ ΟΨΗΣ...σωτήριο υλικό...
3. Λίγο πριν αρχίσεις
  • Σιγουρέψου οτι κάθονται όλοι καλά. Ρώτησέ τους. Ολα καλά, ώρα να συγκεντρωθείς
  • Κάνε τις τελευταίες συνεννοήσεις με το μουσικό σου αν έχεις. Από πριν έχεις δει μαζί του που θα καθίσει. Δείτε τους προσανατολισμούς σας. Μην του γυρίζεις την πλάτη...τον βγάζεις από την εικόνα. Αν ο μουσικός στις παραστάσεις σου είναι συνέχεια πίσω σου, όχι λόγω του χώρου αλλά επειδή δεν τον βάζεις μέσα στην εικόνα, στη λειτουργία της αφήγησης, τότε μην τον τραβάς άδικα τον άνθρωπο μόνο και μόνο για να έχεις μουσικό. Μπορεί να μην σου είναι απαραίτητος τελικά. Κάποιοι αφηγητές είναι καλύτεροι χωρίς μουσικούς. Δες το.
  • Ωραία πάρε θέση αγκάλιασε τον κόσμο και φέρτον κοντά (οχι κυριολεκτικά βέβαια...αφηγητής είσαι...ξέρεις!!).
Αν έχω ξεχάσει κάτι ...μου λέτε!
Καλή αφήγηση
14/11/2017
μ.π.

με αγάπη 😄💓💓💓💓💓💓💓💗💖